अवमूल्यन

अवमूल्यन
इग्रंजाचे काळातील नोट आताच्या काळात एखाद्याने व्यवहारात दाखवली तर लोक म्हणतील
हि नोट कधीचीच बंद झालीय
व
आता तिचे अवमूल्यन पण झाले आहे
परंतु
संतांच्या भावनेचे कधीही अवमूल्यन होत नाही
कारन
संतांच्या भावनेला फार मोठे मुल्य असते
ज्याचे कधिच अवमूल्यन होणार नाही असी त्या संत वाङमया मागील सदभावना असते
संताचे शब्द साधे व व्यवहारील वाटत असले तरी त्यात अर्थ खुप महान असतो
तसेच
व्यवहारात काहीवेळा भाषा खुप मोठी वापरली जाते
पण त्यातला अर्थ मात्र शुन्य असतो
संतांची भाषा सोपी व रोजच्या बोलीभाषेतील जरी वाटत असली तरी त्या शब्दांचा अर्थ महान व महत्वाचा असतो
संतांच्या शब्दात जी शक्ती आहे ती त्या शब्दांची नाही तर तो शब्द ज्या पवित्र अशा मुखातून आलाय त्या महात्मांची शक्ती व तपश्चर्या त्या मागे असते
म्हणून तर संतांनी म्हटल आहे ना?
शब्दांचीच रत्ने करून अंलकार !तेणे विश्वंभर पुजीयेला!!

म्हणून
तर सातशेहून वर्षे लोटली तरीही संताची ज्ञानेश्वरी व अभंग नवीन चैतन्य देतात
संतांनी तर
जोड़ीले हे न सरे धन
संत महात्म्ये समाजालाही ज्याच कधिच अवमूल्यन होत नाही असा उपदेश करताना म्हणतात
तुका म्हणे पहा शब्दची हा देव
जय मुक्ताई
https://m.facebook.com/ChaitannyachaJivhala/

सुंदरता

।।सुंदरता।।
आम्ही हिमालयात जाऊन आलो,मी आणि आमचे सहकुंटुंब पृथ्वीवरील स्वर्ग काश्मीरला जाऊन आलो.आम्ही या हिवाळ्यात abroad ला म्हणजे परदेशात जाणार आहोत.असे संवाद हमखास ऐकायला मिळतात.जो तो आपआपल्या कुवतीप्रमाणे भूतलावरील सौदंर्यस्थळे सुंदर ठिकाणे पाहतात.सुंदरता अर्थातच अवर्णनीय असते.शब्दांत बांधू नाही शकत की डोळ्यात साठवू नाही शकत, ना दुसऱ्याला शब्दांतून व्यक्त करून सांगता येत खूपच सुंदर एवढचं सांगू शकतो.
सुंदरता बऱ्याच प्रकारची सांगू शकतो.
नात्यांची सुंदरता
निसर्गाची सुंदरता
माणसाची सुदंरता
शब्दांची सुंदरता
विचारांची सुदंरता अशा बऱ्याच कल्पना केल्या तरी संतांनी ही सुंदरता दुसरीकडेच पाहिली.
कारण हे सर्व सुंदर आहे.पण त्याच्या सुंदरतेविषयीची संतांची कल्पना त्याहून सुंदर आहे.ह्याचे कारण काय ? आत्म्याच्या सुंदरतेची बरोबरी जड वस्तूची सुंदरता कशी काय करणार ? आत्मा हा सुंदर आहे आणि तो सुंदर असला की अवघे चराचर सुंदर आहे. संतांनी आत्म्याची सुंदरता पाहिली.ती आत्म्याची सुंदरता आम्हीही पाहू शकतो.फक्त त्या दृष्टीची गरज आहे ती ही सर्व सुंदरता पहायला.भगवान् परमात्म्याने ती प्रत्येकाला दिलेली आहे.गरज आहे तीचा शोध घेण्याचा.मी तर शोधायला निघालोय.....
कारण आत्मदर्शनाशिवाय आनंद नाही.

जय मुक्ताई
https://www.facebook.com/ChaitannyachaJivhala/

देखीला देखीला माये

देखीला देखीला माये
   पोहे म्हणजे सर्वांचा नाष्ट्याच बहु प्रचलित पदार्थ
बहुतेक श्रीमंतापासुन ते गरीबांपर्यत सर्वच पोहे खातात
पण पोह्याची गोष्ट जरी निघाली तरी आठवण होते ति सुदाम्याच्या पोह्यांची
कारण
ज्याला अमृताला अमृतत्व देता येते तो पोहे खातोय सुदाम्याची
म्हणून सुदाम्याच्या पोह्यांना मुल्य आहे
तसेच
बोर हा एक आबंट गोड़ मिश्रीत पदार्थ
लहानापासुन थोरापर्यंत सर्वच खातात
परंतु
बोर म्हटल की आठवते ति शबरी
आपन सर्वच लहानमुलांसह बोर खातो
परंतु आपली बोर खाल्लेले रामायणात येत नाहीत
काल कार्तिक वारी झाली
भगवान पढंरीनाथाचे लाखो वारकरी बांधवानी दर्शन घेतले
सर्वांचेच ड़ोळे भगवान परमात्माला पाहतात
परंतु

संत ज्ञानेश्वर महाराज आदी करून संतांनी भगवंताच जे स्वरूप पाहिले ते
ड़ोळा भरीयले रूप !चित्ती पायाचा सकंल्प!!
ज्यांनी भगवान परमात्माला ड़ोळे भरून पाहिले
त्यांना दुसरे काहीही दिसतच नाही
माऊली तर म्हणतात
देखीला देखीला माये देवांचा देव!फिटला संदेह निमाले दुजेपण!!
अथवा
तो हा रे श्रीहरि पाहिला ड़ोळेभरी!पाहता पाहणे दुरी सारोनीया!!
जय मुक्ताई
https://m.facebook.com/ChaitannyachaJivhala/